1929 – 1939 HOE HET BEGON

In De Spaarneparochie kwamen enkele mensen op het idee een muziekclub op te richten. Het werd een mondorgelclub "MOPAS" (Mondorgelclub Parochie Spaarne) onder leiding van Kapelaan Brinkman, Later opgevolgd door Kapelaan T.H. van Haaster. Deze had in zijn vorige woonplaats al een harmonieorkest opgericht en vond in Pastoor J. de Vlieger al gauw een enthousiast medestander.Nadat hij een aantal parochianen enthousiast had weten te maken en enig kapitaal had verzameld werd op 21 juni 1929 de Spaarnebazuin opgericht, als een onderafdeling van de Sint Josephgezellen, afdeling Haarlem 3. 

De kerk van Onze Lieve Vrouwe Rozekrans
en de Heilige Dominicus, in de volksmond
"Spaarnekerk", was de bakermat.

 

 

De Heren H. Habraken en Jac. Van de Laan namen de muzikale instructie en assistentie op zich en de dirigent werd de heer Hakkenberg van Gaasbeek. De eerste voorzitter werd een zoon van de heer Habraken en wel W. Habraken.
Een van de verenigingsvoorwaarden was dat er geen getrouwde mannen werden toegelaten. Dames werden in het geheel niet toegelaten.
In de jaren 1933 t/m 1935 leidde de heer Hakkenberg jongeren van negen en tien jaar op tot marinefluitspeler. Deze liepen bij buitenoptredens voor het grote korps uit en speelden afwissend met de tamboers en de harmonie. Binnen korte tijd trad de Spaarnebazuin veel op, bijvoorbeeld: Koninnedag 31 augustus en later op Juliana-dag op 30 april. Ook op parochiefeesten werd vaak gespeeld. Met Kerstnacht werden in de toren van de Spaarnekerk kerstliederen gespeeld. In 1935 en latere jaren liep de Spaarnebazuin mee in de jaarlijkse propagandatocht door de parochie tezamen met jeugdgroeperingen, zoals: voortrekkers, verkenners, welpen St. Josephgezellen enz 

"Mars" door het centrum van Haarlem 1937

 

 




Enkele jaren na de oprichting werd Kapelaan T.H. van Haaster elders benoemd en nam Kapelaan Haaselaar zijn plaats in. In 1935 werd hij opgevolgd door Kapelaan Th.M. Strous. Een schokkende gebeurtenis vond plaats in 1936. Na een kortstondige ziekte overleed de praeses van het jeugdwerk Kapelaan Th.M. Schous. Hij werd 29 jaar en op 25 april 1936 werd hij, begeleid door honderden leden van jeugdgroeperingen (waaronder ook de Spaarnebazuin) op het kerkhof St. Barbara begraven.Eind dertiger jaren moest, onder andere om financiële redenen (crisis) van de medewerking van de heer Hakkenberg van Gaasbeek worden afgezien en nam de heer J. Stammeijer de leiding op zich.



1940 – 1945 DE OORLOGSJAREN.

In de oorlog (eind 1942) moesten alle verenigingsactiviteiten op last van de Duitsers worden gestopt. De instrumenten werden verborgen op de zolders van de kerk, de uniformen werden meestal afgedragen. De ledenlijsten werden verbrand.
Het was voor de Spaarnebazuin een groot verlies toen de heer H. Habraken in maart 1945 door de Duitser werd gearresteerd en kort daarna werd gefusilleerd. Later is hij op het erekerkhof in Overveen begraven. 

Koninginnedag 1945

 

Direct na de bevrijding in mei 1945 speelden enkele leden al op het dak van de pastorie het Wilhelmus bij het hijsen van de vlag. In de nazomer ging het repeteren weer beginnen en werd met de in slechte staat verkerende instrumenten toch weer muziek gemaakt.
De zoon van de heer H. Habraken, L. Habraken, nam toen de leiding op zich. Op 31 augustus 1945 werd, op de eerste Koninginnedag na de bevrijding, een groot defilé gehouden voor het stadhuis. Het ging erg moeizaam en weinig professioneel. 


1946 – 1959 DE WEDEROPBOUW.

Na de donkere oorlogsjaren is ook de Spaarnebazuin weer met de wederopbouw begonnen. Men was druk doende jeugdige leden op te leiden voor zowel tamboers als voor het harmonieorkest. Een periode waar enorm veel geduld voor nodig was.
In 1949 was het zover dat er in een zelf gebouwde muziektent een concert gegeven werd in verband met het 20 jarig bestaan. Dit concert werd zeer druk bezocht.
In die tijd was het gebruikelijk serenades te brengen aan uit Indië teruggekeerde militairen.
In 1954 (het 25-jarig bestaan) word het korps in een nieuw uniform gestoken. Dit bestond uit een donker blauwe broek met een lichte bies, een eigen wit overhemd met lichtblauwe stropdas.
In 1955 werd voor het eerst na de oorlog deelgenomen aan een concours te Westzaan. Het resultaat was zeer matig. Tot overmaat van ramp moest de toenmalige voorzitter in militaire dienst. Al met al nog steeds geen makkelijke zaak om de Spaarnebazuin "volwassen" te laten worden. In 1957 werd het eerste vrouwelijke lid verwelkomd. De eerste in de reeks van 13 leden. Deze forse uitbreiding bracht met zich mee dat er nieuwe instrumenten moesten worden aangeschaft.
In 1958 werd door de tamboers deelgenomen aan concoursen in Santpoort en Spaarndam. Het resultaat was een 1e en een 2e prijs.
1959. Het dertig jarig bestaan werd uitbundig gevierd met een concert en een toneelstuk opgevoerd door leden van de Spaarnebazuin. De kroon op het jubileum was een 1e prijs met het hoogst aantal punten tijdens het concours in Driehuis.


1960 - 1969 DE GROEIPERIODE

In het jaar 1960 kreeg de voor het eerst een compleet uniform aangemeten. De voorzitter die dit realiseerde, de heer W.P. v.d. Geest, droeg een jaar later, in verband met het aanvaarden van het dirigentschap, de voorzittershamer over aan de heer C.P. v.d. Goes. 

St. Bavo, in 1968 gefuseerd met de Spaarnebazuin.
 

 

 

 

 

 

Het nieuwe bestuur heeft o.a. de volgende zaken verwezenlijkt:
1962: aansluiting bij de R.K. bond voor Hafabra, later deel uit makend van de F.K.M.
Zij slaagden er na lang onderhandelen ook in, in aanmerking te komen voor gemeentelijke subsidie, wat uiteindelijk resulteerde in de aankoop van een geheel nieuw instrumentarium. In die periode werd ook over gegaan tot invoering van statuten, deze waren vereist om koninklijke en bisschoppelijke goedkeuring te verkrijgen.
Vanaf 1963 werden de leerlingen door de dirigent opgeleid ter voorbereiding van de muziekexamens van de bond. Er werd hard gewerkt om het korps op een hoger niveau te krijgen. De activiteiten van de vereniging bestonden, naast de bekende optredens, met name uit het jaarlijks deelnemen aan de diverse concoursen. Opmerkelijk was, dat zowel tamboerkorps als harmonieorkest zich steeds verder muzikaal ontwikkelden. Dit blijkt uit de behaalde resultaten en de diverse promoties. Het gaat te ver al deze promoties hier te vermelden. Uit de diverse jaarverslagen is gebleken dat de concoursen waaraan werd deelgenomen, naast de muzikale evenementen,ook als gezelligheidsfeesten werden ervaren. De sfeer was dan ook optimaal.
Ondanks de behaalde resultaten en de goede sfeer bleef het ledenaantal achter.
De vereniging bestond nog maar uit 14 tamboers en 28 muzikanten. Een ander harmonieorkest, Sint Bavo, drong in 1966 al aan op een fusie met de Spaarnebazuin. De Bazuinleden echter voelden daar niet veel voor. Na veel onderhandelen tussen beide besturen en muzikale leiding vond uiteindelijk de fusie plaats, op 29 september 1968. De naam "Harmonie de Spaarnebazuin" bleef gehandhaafd. Het ledental werd 83, waarvan 50 muzikanten en 33 tamboers. Een jaar eerder werden leerlingen leden in de gelegenheid gesteld, hun opleiding te volgen aan de Haarlemse muziekschool. Direct werden 19 leden ingeschreven.
Het 40-jarig jubileum werd op spectaculaire wijze gevierd. Op 29 maart 1969 presenteerde de vereniging zich voor het eerst, tijdens een feestavond in de repetitieruimte (de aula van de St. Petrus L.T.S.) in nieuwe uniformen: crème broek, donkerblauwe jasje, rode stropdas en een zwarte kolbak met witte pluim.
Het hoogtepunt van het jubileumjaar was het organiseren van het bondsconcours op 1 en 8 juni. Zowel de concertwedstrijden als de drumawedstrijden werden gelijktijdig gehouden. 

Het 40-jarig jubileum (1969) 













Een ander onderdeel van het concours waren de marswedstrijden.Het tamboerkorps en de harmonie behaalden beiden een 1e prijs in de afdeling uitmuntendheid. Bij de marswedstrijden werd de wisselbeker behaald. Een jubileumcomité was belast met de organisatie van onder andere de beide restaurants, hiervan werd door de 1000 deelnemers en talrijke bezoekers druk gebruik gemaakt. Dit blijkt uit het feit dat er 380 liter koffie werd geschonken.
Ander festiviteiten bestonden uit: een groots opgezette eucharistieviering in de Pastor van Ars kerk te Parkwijk, waar de mis Leodegard werd uitgevoerd. In de middag een feestelijke receptie, gevolgd door een diner in de Zoete Inval. De avond werd besloten met een toneelstuk opgevoerd door de leden. Het bestuur heeft, in samenwerking met het jubileumcomité gezorgd voor een geslaagd jubileumjaar, waarvan een uitgebreid verslag te lezen was in de kranten.



1970 – 1979 DE BLOEIPERIODE

De jaren die in dit hoofdstuk beschreven worden, kenmerken zich door vele activiteiten en gebeurtenissen.
Primeur in de geschiedenis van de vereniging was de deelname aan een grootsopgezet televisieprogramma van de vara. Dit werd opgenomen in de Kennemer Sporthal. In deze periode kan gesproken worden over de populaire traditie van (traditionele) voorjaarsconcerten. Het enthousiaste publiek bestond voornamelijk uit familie en kennissen van de leden. Deze concerten vielen op door de humoristische bijdrage van de tamboers. Een gedenkwaardig jaar in het bestaan van de Spaarnebazuin is zeker 1971. Door de grote aanwas van jonge leden, welke inmiddels hun opleiding genoten aan de Haarlemse muziekschool (31 inschrijvingen), was de behoefte aanwezig een leerling-orkest op te richten. Doel van het leerling-orkest was primair de jonge muzikantjes vertrouwd te maken met het samenspel en tevens een zodanig niveau te kweken dat ze "spelenderwijs" geïntegreerd konden worden in het grote orkest.Een tweede doel was de leerlingen meer te betrekken bij de vereniging.
In de zomer van 1972 ondernamen wij onze eerste buitenlandse reis. Reisdoel: Rheydt in Duitsland waar we in het bloemencorso meeliepen. De tocht duurde bij drie uur en het regende dat het goot. Het publiek was echter geweldig enthousiast en dat vergoedde veel. Ook werd ons onderweg nog een "schäpschen" aangeboden, iets wat bij verschillende jongeren niet zo goed gevallen is.
De jaren 1972 en 1974 stonden in het teken van zeer geslaagde concoursen. In 1973 namen de tamboers deel aan het bondsconcours te Limmen en behaalden voor de twee werken tezamen 140 punten, dit betekende promotie naar de ereafdeling. Een jaar later promoveerde de harmonie de harmonie ook naar de ereafdeling tijdens het concours in Venhuizen, het behaalde puntenaantal bedroeg 306.
In hetzelfde jaar (1974) werd door de vereniging een concert verzorgd in de Spaarnekerk, dit in verband met het behouden van deze kerk, die met sluiting werd die met\sluiting werd bedreigd. Dit heeft helaas niet mogen baten want in 1975 speelde de Spaarnebazuin voor de laatste keer in bovengenoemde kerk. De kerk werd definitief gesloten en gesloopt. Helaas, want in deze kerk lag de bakermat van de Spaarnebazuin. 

1974. Landskampieonswedstrijden HaFaBra te Haarlem.
 















Even terug naar 1974. Doordat de harmonie op het concours in Venhuizen behoorde tot die verenigingen met de hoogst behaalde resultaten, werd zij afgevaardigd naar de landelijke kampioenswedstrijden van de F.K.M. te Haarlem. Deze werden mede georganiseerd door onze vereniging. Hoewel er zeer goed werd gepresteerd viel er tegen de zuidelijke korpsen niet op te boxen. Al met al een leerzame ervaring.
In 1975 ontvingen wij het verzoek nogmaals op te treden tijdens het bloemencorso te Rheydt. Evenals in 1972 waren de weergoden ons niet goed gezind.
Een ander hoogtepunt was het verzorgen van een concert in de wereldberoemde concertzaal aan de Van Baerlestraat in Amsterdam. De leden voelden zich als beroemdheden van de Wiener Philharmoniker. W.P. v.d. Geest schreed met het elan van de "echte" dirigent de trap af. Helaas speelden we voor een bijna lege zaal. Maar de ervaring hadden we niet willen missen.
Alweer een deelname aan een kampioenswedstrijd. Onder de bezielende leiding van instructeur A.J. v.d. Stoop werd het tamboerkorps afgevaardigd naar de Drumkampioenswedstrijden van de F.K.M. te Kerkrade. Zij leverden een geweldige prestatie: zij eindigde als vierde op de nationale ranglijst.
Een andere bijzondere activiteit was het deelnemen van het harmonieorkest aan de opname van de film Tiro. Dit vond plaats in de muziektent aan de Kolk in Spaarndam. De opname nam +/- 5 uur in beslag en uiteindelijk werd er 4 seconden van de Spaarnebazuin vertoond. Of de film flopte door onze deelname is ons niet bekend.
In 1979 werd er ruimschoots aandacht besteed aan het gouden jubileum. Evenals bij het veertig jarig jubileum, wed ook nu weer een Hafabra – concours georganiseerd. Tevens werd in het voorjaar het Sonmo-festival te Haarlem georganiseerd. Als niet muzikale activiteit stond een autorally op het programma.
Bijzonder geslaagd was de reünie, waarbij zelfs oud-leden uit Amerika aanwezig waren. Wederom een onvergetelijk jubileumjaar



1980 - 1989 PERIODE VAN VERANDERING

Deze periode stond vooral in het teken van wijzigingen van de muzikale leiding. In 1984 nam de dirigent de heer W.P. v.d. Geest het besluit, om na 23 jaar dirigentschap, de Spaarnebazuin te verlaten.
Hij is de geschiedenis in gegaan als de man die de Spaarnebazuin van de laagste afdeling naar de ereafdeling heeft gebracht. Er werd een groots afscheid aangeboden, waarbij hij tot erelid werd benoemd.
Na diverse proefdirigenten werd uiteindelijk de heer G. Geersen uit Amstelveen tot dirigent benoemd, hij heeft 4 jaar de muzikale leiding in handen gehad.
In 1988 werd als dirigent aangesteld de heer C. Brugman uit Alkmaar.
Ook bij de tamboers vond een wisseling plaats. Na 14 jaar als instructeur gefunctioneerd te hebben bij de tamboers werd door de heer A.J. v.d. Stoop de beslissing genomen de Spaarnebazuin te verlaten. Deze heeft veel bijgedragen aan de muzikale kwaliteiten van het tamboerkorps. Zijn opvolger werd de heer C. v.d. Horst uit Weesp.
De activiteiten die hebben plaatsgevonden in dit tijdsbestek vormen geen uitzondering ten opzichte van die welke besproken werden in voorgaande hoofdstukken. Door de verjonging binnen de harmonie en de daarmee gepaard gaande niveauverlaging is besloten op concoursen uit te komen in de 1e afdeling. Als doel werd gesteld zo spoedig mogelijk het oude niveau weer te bereiken.
In verband met het 60 jarig jubileum werden er na 20 jaar nieuwe uniformen aangeschaft: een blauwe broek met rode bies, rood jasje en een blauwe pet. 


kerstavond op het Nieuwe kerksplein